Contact
Praktijkadres:
Zevenhuizen
Telefoonnummer:
06-10993223
E-mail:
coaching@devlecht.nl
HSP

Sta jij centraal? Jezelf centraal zetten is voor veel HSP'ers niet vanzelfsprekend. Velen hebben hun sensitiviteit moeten gebruiken om hun omgeving en mensen om hen heen te observeren. Met doel om het anderen naar de zin te maken, ergens bij te horen of zelfs om te kunnen overleven. Denk aan ouders die er niet voor je waren, vechtscheiding, spanningen thuis, ziekte van ouder(s) of broer(je) of zus(je), pesten en ook seksueel misbruik. Uiteraard zijn er nog vele situaties die je kan noemen.

Vooral een HSP'er die een moeilijke jeugd heeft gehad kan hier meer last van hebben op latere leeftijd. Het is fijn om een overlevingsmechanisme te hebben, maar je komt een keer op een punt dat het niet meer nodig is of niet meer bij je past. Laten we het een jas noemen. Je bent uit de jas gegroeid of hij staat je niet meer. Tijd om de oude jas weg te gooien. Soms komt bij het wegdoen van je oude jas, meer verdriet, boosheid etc. naar boven dan verwacht. Het zit al zo lang verstopt en nu mag het er eindelijk zijn. Ga dit niet weer verstoppen, maar voel, doorleef het, laat het er zijn. Huil, schreeuw, wordt boos, schrijf, dans, zing, schilder, sport etc. laat het eruit, Dan pas kun je verder.

Als dit heftig is en veel, raad ik je aan om hierbij zeker ondersteuning te zoeken. Iemand die even met je meeloopt en je helpt en naar je luistert. Dat kan een professionele hulp zijn, maar familie en vrienden kunnen dit net zo goed. Rituelen kunnen ook helpen. Geeft het ook vooral de tijd. Neem de tijd.
Iets wat jaren in je systeem zit heeft ook een poosje nodig om te verwerken en om een nieuwe plek te krijgen. Dan is het tijd voor een nieuwe jas. Eentje die je zelf maakt mt jouw eigen normen en waarde. Jouw eigen keuze aan mensen om je heen, eigen keuze in waar je woont, eigen keuze in werk en relatie. Noem het maar op. Soms is de verandering groot, soms minimaal. Net wat jij nodig hebt om te kunnen zijn wie jij bent. Want alleen jij beslist over jouw leven. Hoe je in het leven staat, en hoe je met het leven omgaat. Zet jezelf centraal. En leef je leukste leven.
Rouw

Ook dit heb ik mogen leren de afgelopen paar jaar. Een bijzondere weg. Hier mijn verhaal: 2015, 2016 en 2017 waren bijzondere jaren van rouw. 2015 verloor ik mijn beste vriend Hans, mijn vader. Het was heftig en de eerste keer dat ik in de rouw kwam na een overlijden. Blij voor hem dat hij geen pijn meer had, maar een groot verlies voor de man waar ik zo veel van hou. In 2016 heb ik na 18 jaar weer mijn biologische vader en zijn vrouw leren kennen. Helaas kwam van elkaar echt leren kennen zeer weinig terecht. De vrouw van papa bleek terminaal te zijn, met een zeer korte levensverwachting. Ongeveer 3 à 4 maanden later bleek ook papa nog maar een aantal maanden te leven te hebben. Een hele slechte film ging in première. Eerst ging zij en toen ging hij en er was niets meer. Een hoop lege gaten bleven achter. De film was afgelopen. En de zaal was leeg. En nu?
Over het verlies van Hans was ik nog niet heen of de volgende twee stonden op de stoep. 2018 is het jaar van verwerken geweest. Diep gemis en verlangen naar een vaderlijk gesprek en een prikzoen (snor) van mijn vader Hans, tot boosheid en verwerken van 18 jaar niet zien van papa.

Gelukkig door bewust tijdens en na hun overlijden met mijn emoties om te gaan heb ik zeker wel een flink rouwproces maar een die ik kan dragen. Heb bewust afscheid genomen van hen, hun bezittingen, hun geur en met beide nog mooie momenten beleefd, waar ik heel erg bewust voor gekozen heb. Dat zijn nu documenten met een gouden rand en die mij steun geven.
Met Hans nog borrelnoten gegeten op de eerste hulp en levensvraagkaartjes ingevuld, een belofte gedaan, een cadeautje voor mama gekocht en genoten van een paar prikzoenen en zijn ondeugende ogen. En met papa het boek "pap vertel eens" doorgenomen, cappuccino gedronken met een appeltaartje erbij, een keer uit eten geweest en hij heeft me leren rijden in een automaat. Toch een beetje een "papa experience" gehad.

Het is oké dat ze er alle drie niet meer zijn. Alle drie ongeloofelijk ziek en hun leven was niet meer menswaardig. En de een mis ik meer dan de ander. Alles wat ik hierbij of hier over voel is oké. Ik kan er hard om lachen door de mooie en leuke momenten nog, met verwondering over praten en verschrikkelijk om huilen. Het is niet een wond die dicht gaat, maar een ervaring waarmee ik mag leren leven. Iets wat ik mag leren dragen. Stukje bij beetje gaat dat een beetje beter... Maar dat kan alleen als alles van het rouwproces er mag zijn.
Ook leerde ik dat iedereen anders rouwt. Heb hier geen oordeel over, maar respecteer het proces van de ander en dat van jezelf. Ieder doet het op zijn of haar manier... Ook dat mag er helemaal zijn. Rouw is niet alleen bij overlijden. Rouw past bij alles waar je afscheid van neemt. Ook verhuizen, scheiden, verliezen van contact met vrienden, veranderen van school of baan kun je zien als een proces... een rouwproces, zeker als het je verdriet doet.
Pillen

Jeukende handen krijg ik van recepten anti depressie pillen. Wat en wie zit er achter dit recept en wat is het verhaal?
Deze week een onderwerp wat blijft terugkomen in mijn werk en privé. En soms schrijnende verhalen passeren mijn oren. Medicatie wordt niet zomaar gegeven... en zeker deze soort niet. Een ondersteuning kunnen deze middelen zijn in een proces waar je inzit of een periode waar je doorheen moet. Dat kunnen deze middelen zeker even zijn. En met de nodige hulp er naast, maar naar mijn mening geen levenslang contract met dit spul.
Een HSP'er (hoogsensitief persoon) is gevoelig voor alles om hem of haar heen. Gevoelens vliegen je om de oren en je voelt alles. Je bent anders, voelt anders, verwerkt anders. En soms is een pilletje dan snel voorgeschreven, want het zorgt dat je even minder voelt. Maar een oplossing is het niet.
Maar wat als je nu eens leert omgaan met wat je voelt, hoe je dingen voelt, hoe je omgaat met tegenslag, omgaan met diep dalen en hoge pieken? Leren en niet onderdrukken. Zit je goed in je lijf? Hoe is je voeding? Hoe is je Mindset? Zoveel vragen die je jezelf met behulp van vele hulpverleners (coaching, voedingsdeskundige, osteopaat, alternatieve geneeswijzen, psycholoog, etc) kan stellen voor je een recept ophaalt dat jouw innerlijke kinderen het zwijgen opleggen. Jouw innerlijke kinderen zijn wie jij bent. Zo wordt je geboren... Ken jij ze goed? En hoe gaan jouw innerlijke volwassenen de man en de vrouw om met alles in het leven. Wat zijn hun aangeleerde overtuigingen, en patronen? Passen deze patronen bij wie jij bent? Ga eens in gesprek met jouw innerlijke familie en leer, zie, en voel en doe. Hierbij kan ik je helpen, samen met mijn netwerk van prachtige hulpverleners. Ik ben niet tegen pillen... maar er zitten nog zoveel stappen voor.
Boos

GEWOON KAK... of geef het een woord. Deze coach ging naar een coach en kreeg daar te horen dat ik niet boos mag worden tijdens het gesprek met deze coach. Niks mis met die coach... alleen werk ik totaal verschillend. Daarom dit stukje.

Mensen op mijn bank mogen onwijs boos zijn. Héél boos... schreeuwend boos, huilend boos, stampend boos. Alleen wat zijn we daar toch voorzichtig mee. Vooral niet te veel zijn, want wat denkt een ander daar wel van? Ogen kunnen vuurspuwen, vuisten gebald, maar we blijven beleefd en netjes.
Zo was ik ook... tot ik ontplofte en dat was HEERRRLIJK. Ik woonde rustig dus schreeuwen kon. Gestampt, geschopt en vreselijk gehuild. Alles van jaren er uit gegooid... en dat was me wat. Van diep gemis van de mensen die ik moest missen, de boosheid van de scheiding van mijn ouders vroeger, de banden met familie die waren veranderd, moe van 2x verhuizen, kinderen die enorm snel groot worden en dat ik dat soms moeilijk vind, een ernstig auto ongeluk dat ik heb gehad en nog een lijstje. Alles had ik opgeslagen en heeeeel ver weg gestopt. Want boos zijn is niet aardig. Wat zullen ze wel niet denken.
Nu is dat anders. Ik zeg veel meer wat ik voel, mis, wat me raakt positief en negatief, praat met mijn dierbaren en ben eerlijk over wat ik vind en voel. Maar de grootste verandering IK MAG BOOS ZIJN!! En dan kan ik weer door. Geen tikkende tijdbom meer en mijn hart ligt meer op mijn tong.
En ik weet dat ookal ben ik soms boos, ben ik gewoon ook aardig. Het is een emotie en niet mijn identiteit. Dat heb ik mogen leren en wil ik graag leren aan anderen. Door mijn coaching, luisterend oor, vragen, eigen ervaring, jouw ademhaling en je soms een beetje uit de tent te lokken, als ik voel en zie dat je boos wilt zijn, maar dat niet durft of kan. Durf jij boos te zijn? Voel je het wel, maar komt het er niet uit? Wil je je verhaal eens kwijt of schreeuwen op het strand. Ik kan je helpen door je te begeleiden. Gooi oude zooi eruit en maak plaats voor meer jij. Wees welkom bij De Vlecht.
Angst

Angst is het hoofd niet het hart. Angst is denken en niet doen. HSP'ers zijn heel goed in alles overdenken. Tot in den treuren overdenken wij alles. Ook het meer voelen en dieper voelen en meer zien. Dieper dus ook in ons denken. Helemaal prima dat denken maar het mag je niet in de weg gaan staan vind ik. Zelf kan ik alles wat krom is recht denken en andersom. Angsten zo groot denken als mijn hoofd maar toelaat. Zeker als ik slecht voor mijzelf heb gezorgd (lees: slecht slapen, ongezond eten en weinig ontspanning).

Ons inlevingsvermogen en empatisch vermogen is groot. En in deze maatschappij waar we leren vooral te denken aan anderen, wordt het ontwikkelen van een gezond egoïsme soms verdrukt en niet of nauwelijks ontwikkeld. Kiezen voor wat jij wilt kan je angsten voeden. Angst wat een ander er wel of niet van vindt, angst dat je alleen maar aan jezelf denkt en ongezond egoïstisch wordt.
Angst kan je dromen en verlangens enorm remmen. Maar het is ook een teken waar je naar moet luisteren. Vaak een "wond" uit het verleden. Door hier aandacht aan te geven en de angst er te laten zijn, krijgt het de ruimte en kun je er mee aan de slag. Zodat in de toekomst je angst geen rem meer is. Maar soms een aandachtspunt waar je naar mag luisteren en los mag mag laten.

Gezond egoïsme heeft mij geholpen om dingen en personen die mijn angst voedde los te laten of er mee te gaan werken. Minder angst, meer tijd en ruimte voor mijn dromen en verlangens... en zie het resultaat. Een mooie praktijk is er gekomen... weet dat je altijd een keuze hebt wat je met angst doet. En weet dat angst een gedachte is en niet jouw identiteit!